Ո՞վ, ինչու՞, ինչպե՞ս, ու՞մ․․․․ Բառերի աշխարհում ամեն դռան վրա փակցրած էն հարցեր և անծանոթ անուններ։ Առաջին դուռը, որ ինձ հանդիպեց՝ դա «Գոյական» անունովն էր։ Ներսում մի ծով տառեր, փոքր ու մեծ, գնում գալիս, պարելով տարբեր բառեր էին կազմում, մի քանիսը նույնիսկ շնչում և ապրում էին, մի քանիսը գրքի պես հետաքրքիր ու բովանդակալից, մի քանիսը զույգերի պես երկու-երկուս էին քայլում։ Ձի, ծաղիկ, անձրև, լուսին, պատմություն, կայարան, դարաշրջան՝ բոլոր այդ տառերի խմբերը պարզապես հիշեցնում և անվանում էին «ամենինչ»։